سفرآرام


عازم یک سفرم ،سفری دور به جایی نزدیک .سفری از خود من تا به خودم،سفری ازخودمن تابه خدا،مدتی هست نگاهم به تماشای خداست و امیدم به خداوندی اوست …

 

بذر موفقیت جایی درون سرشت من خفته است و اگر بیدار شود و به کار بیفتد،مرا به چنان جایگاه رفیعی خواهد رساند که هرگز تصورش را هم نمیکردم...

بار الهی ...کمک کن تا با تلاش و اعتماد و توکل به تو ، بتوانم این بذر را آبیاری کنم.

 خدای خوب من زندگی به سختی هایش می ارزد ، اگر تو در لحظه هایم حضور داشته باشی...

خداوندا...آنانکه میگویند "میشود" و کسانی که میگویند " نمیشود" هردو درست میگویند...چون ما ماشین اثبات باورهایمان هستیم...

پروردگارا...کمک کن تا باورهای کهنه ای که غیرارادی  به ما منتقل شده ... دور بیندازیم...


 


 

   + یک معلم - ۱٢:٢٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٤/۱/۱٦