سفرآرام


عازم یک سفرم ،سفری دور به جایی نزدیک .سفری از خود من تا به خودم،سفری ازخودمن تابه خدا،مدتی هست نگاهم به تماشای خداست و امیدم به خداوندی اوست …

 

حسین پناهی ...دلم میخواست های من زیادند..بلندند... طولانیند...اما مهمترین دلم میخواست ها اینست که .انسان باشم. انسان بمانم .انسان محشور شوم...چقدر وقت کم است . تا وقت دارم باید مهرورزی کنم بهمین چند نفر که ازتمام مردم دنیا بامن نفس میکشند.باید مهر بورزم به همین جغرافیایی که سهم من است از جهان.وقت کم است بایدخوب باشم .

مهربان باشم.ودوست بدارم همه زیباییها را ......میگویندانسانهای خوب به بهشت میروند اما من میگویم انسانهای خوب هرکجا باشند انجا بهشت است.

   + یک معلم - ٢:٤٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٤/۱/٢